انتشار یافته: 0
شماره مطلب: 14829
10:45

چرا انتخاب مجدد «جرمی کوربین» مهم است؟

هرگونه ضدساختارگرایی در کشورهای اروپایی به معنی از دست دادن کنترل مدیریت این قاره از سوی آمریکاست و این همان چیزی است که در عین قدرت‌بخشی به اروپا و بازگرداندن اهمیت این قاره به دوران پیش از دو جنگ جهانی در عرصه روابط بین‌الملل، دست واشنگتن را برای اعمال یکپارچه سیاست‌های خود در جهان خالی می‌کند.
نسخه مناسب چاپ

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج فرهنگیان، پارلمانی سال گذشته روی کار آمده بود، پس از Brexit و خروج انگلیس از اتحادیه اروپا رنگ و بوی آشکار به خود گرفت و «تونی بلر» و دوستان رسما به میدان آمدند تا «جرمی کوربین» را از دور خارج کنند.

 

به گزارش رجانیوز، اما روز گذشته انتخابات درون حزبی برگزار شد و کوربین در رقابت با «اون اسمیت»، موفق به کسب 313209 رای (61.8%) شد. در این رقابت اون اسمیت 193229 رای معادل 38.2 درصد آرا را به خود اختصاص داد.

 

پیش از این نیز بر اساس یک نظرسنجی که توسط «ای یوگو» برای مجله تایمز انجام شد، جرمی کوربین  با کسب 62درصد آرا از رقیب خود اسمیت که 38درصد آرای این نظرسنجی را کسب کرده بود پیشی گرفت.

 

رهبر حرب کارگر که با کودتای همتایان خود در مجلس انگلستان به مبارزه پرداخت، حمایت اکثریت را در میان سه گروهی که در این رقابت واجد رای دادن هستند یعنی اعضای کامل، حامیان ثبت نام شده و وابستگان اتحادیه در اختیار دارد.

 

 

«جرمی کوربین» که دوباره به عنوان رهبر حزب چپ گرای کارگر و به عنوان یکی از مخالفان دولت این کشور انتخاب شد، در اولین اظهارنظر خود پس از این پیروزی اعلام کرد: از همه نمایندگان پارلمان و همچنین تمامی اعضاء حزب کارگر می خواهم تا برای انجام اصلاحات واقعی و مقابله با محافظه کاران با هم متحد شوند.

 

وی ادامه داد: ممکن است در جریان تبلیغات انتخاباتی مان چیزی گفته باشیم که بعداً پشیمان شویم. اما باید به یاد داشته باشیم که همه ما دارای مشترکات بیشتری با یکدیگر در برابر مفترقات هستیم. لذاباید برای ایجاد تغییرات واقعی با هم متحد شویم.

 

چرا انتخاب مجدد کوربین مهم است؟

 

جرمی کوربین معتقد است بریتانیا نباید وارد جنگ‌های غیرقانونی شود. او گفته در هیچ موقعیتی نباید سربازان بریتانیایی برای جنگیدن به خارج از این کشور اعزام شوند.

 

وی یکی از کسانی است که به بنیان‌گذاری ائتلاف ضد جنگ در مورد جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ کمک کرده است. کوربین همچنین سال‌هاست از فعالان کارزار خلع سلاح هسته‌ای یک جانبه است و خواسته تاسیسات هسته‌ای بریتانیا غیرفعال شوند. یکی از انتقاداتی که از سوی افراطیون به او وارد می‌شود این است که از حزب الله لبنان و حماس حمایت کرده است.

 

کوربین هرگز شغل دولتی نداشته و هیچ گاه در سی سال گذشته از سوی رهبران حزب کارگر که قدرت را در دست داشتند، به کار دعوت نشده است. در واقع او همه عمر سیاسی خود را به مخالفت با رهبران حزب کارگر سپری کرده است.

 

همچنین جرمی کوربین یکی از سرکش‌ترین نمایندگان حزب کارگر در پارلمان بریتانیا در فاصله سال‌های ۱۹۹۷ تا سال ۲۰۱۰ بوده و بیش از پانصد بار علیه حزب خودش رای داده است.

 

باید این نکته را نیز درنظر داشت که رهبر دوباره پیروز حزب کارگر انگلیس که مخالف سیاست‌های دولت این کشور است. چند هفته گذشته و با نزدیک شدن به زمان انتخابات این حزب وعده داده بود تا تلاش خود را برای شکستن «حلقه جادوئی» دولت محافظه کار این کشور به کار ببندد. وی در سخنانی در میان حامیان خود در شمال لندن اعلام کرده بود: من برای میلیون ها نفر تصمیم گیری خواهم کرد نه برای میلیونرها.

 

اروپا منهای آمریکا

 

علاوه بر همه این موارد، باید در نظر داشت که رویکرد مردم در اروپا به سمت نوعی ضدساختارگرایی پیش می‌رود؛ روندی که از کشورهای سطح پایین قاره سبز شروع شد و حالا به پاریس و لندن وحتی برلین – به عنوان جزیره ثبات اروپا – رسیده است.

 

همین مساله می‌تواند رای مجدد به کوربین را با معنایی دیگر همراه کند که چندان خوشایند بروکرات‌های بروکسل نیست. هرگونه ضدساختارگرایی در کشورهای اروپایی به معنی از دست دادن کنترل مدیریت این قاره از سوی آمریکاست و این همان چیزی است که در عین قدرت‌بخشی به اروپا و بازگرداندن اهمیت این قاره به دوران پیش از دو جنگ جهانی در عرصه روابط بین‌الملل، دست واشنگتن را برای اعمال یکپارچه سیاست‌های خود در جهان خالی می‌کند.

 

 

این همان نکته‌‎ای است که سبب شد تا یار غار کاخ سفید یعنی تونی بلر، از ماه‌ها قبل به تکاپو بیفتد تا مانع از انتخاب مجدد کوربین به عنوان رئیس حزب کارگر شود اما کودتای پنهان کاخ سفیدی‌ها شکست خورد و حالا اتاق بیضی کاخ سفید باید شاهد کم اثر شدن بیش از پیش مشت آهنین خود بر سر اروپا باشد.

 

ایالات متحده از زمان پایان جنگ جهانی دوم و ارائه طرح بازسازی اقتصادی اروپا موسوم به «طرح مارشال»، همیشه سایه سنگین خود را بر این قاره تحمیل کرده است اما به نظر می‌رسد عمر و اعتبار تاثیرگذاری این طرح به روزهای پایانی خود نزدیک شده است.

 

انتهای پیام/

رجانیوز

دیدگاه ها

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی نوشته شوند و یا غیر مرتبط با موضوع باشند منتشر نخواهند شد.

عضویت در خبرنامه

Stay informed on our latest news!

Subscribe to عضویت در خبرنامه feed

پربازدیدها

.