انتشار یافته: 0
شماره مطلب: 15285
08:08

مدارس تهران با آسیب‌های اجتماعی تهدید می‌شود

یک کارشناس آموزش‌وپرورش گفت:‌ آسیب‌های اجتماعی به اذعان مسئولان آموزش‌وپرورش مهمترین تهدید شهر تهران است برهمین اساس عمده برنامه‌ریزی‌ها باید در جهت مصون نگه داشتن دانش‌آموزان باشد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج فرهنگیان، آموزش‌وپرورش شهر تهران نخستین اولویت خود در سال تحصیلی 95-96 را به موضوع آسیب‌های اجتماعی اختصاص داد چرا که به اعتقاد اسفندیار چهاربند مدیرکل سابق آموزش‌وپرورش پایتخت، اخبار خوبی از مدارس به گوش نمی‌رسد و بزرگترین تهدید بعد از زلزله، تربیت است.

روند رو به رشد آسیب‌های اجتماعی در کشور، مدارس و دانش‌آموزان را نیز تحت‌الشعاع قرار داده است و عواملی همچون کمبود مشاور در مدارس و تمرکز صرف بر مسائل آموزشی و کم‌توجهی به مباحث تربیتی و پرورشی منجر شده است تا محیط مدرسه و دانش‌آموزان نیز درگیر آسیب‌های اجتماعی از اعتیاد تا خشونت شوند.

نادر منصور کیایی مدیرکل دفتر مراقبت در برابر آسیب‌های اجتماعی آموزش وپرورش با اشاره به ایجاد طرح مددکاری اجتماعی برای مقابله با آسیب‌های در کمین دانش‌آموزان گفت: در آموزش و پرورش قرار است تا جایی که امکان‌پذیر است تمام همکارانی را که ارتباط مستقیم با دانش‌آموزان و آسیب‌ها دارند آموزش دهیم و برای پیشگیری باید از تمام ظرفیت‌های مدرسه استفاده کرد و بیشترین تأکید بر کلاس درس و معلمان است به‌دلیل آنکه معلم بیشترین ارتباط را با دانش‌آموز دارد.

وی ادامه داد:‌ معلم می‌تواند حالات رفتاری دانش‌آموز را در کلاس درس رصد کند، دانش‌آموزی که گوشه‌گیر است یا دچار تغییرات خلقی شده توسط معلم شناسایی و به مدیر مدرسه گزارش می‌شود و توصیه این است به معلمان آموزش دهیم تا علائم خطرپذیری را در دانش‌آموزان شناسایی کرده و به مربی پرورشی، مدیر مدرسه یا والدین گزارش دهند تا اقدامات تکمیلی برای دانش‌آموز صورت بگیرد.

توجه بیشتر به مباحث پرورشی و تربیتی نیز از جمله مسائل کلیدی است که می‌تواند به دانش‌آموزان برای مصونیت در برابر آسیب‌های اجتماعی کند و برای تحقق این هدف نیازمند برنامه‌ریزی‌های خلاقانه در حوزه معاونت پرورشی و فرهنگی با نگاهی به مسائل و آسیب‌های اجتماعی هستیم.

عباس فرجی کارشناس آموزش‌وپرورش در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم در رابطه با ضرورت توجه به مسائل پرورشی و تربیتی در مدارس با هدف مصونیت دانش‌آموزان در برابر آسیب‌های اجتماعی گفت:‌ آموزش‌وپرورش باید تکلیف خود را با موضوع سیاست آموزش‌وپرورش یا آموزش‌وپرورش سیاسی مشخص کند، این سوال بسیار مهم است و اگر به درستی پاسخ داده نشود می‌تواند آموزش و پرورش را مدام به چالش بکشد چرا که فقدان سیاست در آموزش و پرورش یا سیاست زدگی بیش از اندازه در آموزش و پرورش هر دو آسیب‌زاست.

وی گفت:‌ دیدگاه من بر آن است که آموزش‌وپرورش باید سیاست داشته باشد و بر اساس سیاست خود حرکت کند، این سیاست منطبق بر سیاست کل نظام جمهوری اسلامی ایران تنظیم شده است نه جریان و طیف سیاسی خاص چرا که این سیاست دستخوش تغییر و تحولات سیاسی قرار نمی‌گیرد بلکه مستقل عمل می‌کند و با آنچه منطبق بر سیاست نظام جمهوری اسلامی نگاشته شده حرکت خواهد کرد.

فرجی مطرح کرد:‌ اگر فعالیت سیاسی آموزش و پرورش با سیاست آموزش و پرورش همسو باشد می‌تواند اجرایی باشد در غیر اینصورت باید کنار گذاشته شود.

وی با اشاره به اینکه سیاست‌های کلی آموزش و پرورش توسط نهادهای مختلف و در رأس آنها رهبر معظم انقلاب ابلاغ شده است، گفت: آموزش‌وپرورش باید این سیاست‌‌ها را پیگیری کند و گاه در دل خط مشی و سیاست آموزش و پرورش مواردی هم در خصوص فعالیت‌های سیاسی آموزش و پرورش لحاظ شده است ولی این موضوع اولویت آموزش و پرورش نیست.

این کارشناس مشاوره بیان کرد:‌ در بحث فعالیت‌های سیاسی آموزش‌وپرورش گاهی آنقدر موضوع داغ می‌شود که می‌گویند دانش‌آموزان باید تربیت سیاسی داشته باشند و این تربیت سیاسی معطوف به «علم حکومت» است نه آنچه که در سیاست‌های کلی آموزش‌وپرورش توسط رهبر معظم انقلاب ابلاغ شده است.گرچه این موضوع مختص این دولت نیست و در دولت‌های قبل نیز به تعد