انتشار یافته: 0
شماره مطلب: 15869
13:51
مرثیه ای برای طرح رتبه بندی معلمان؛

آیا وزیر جدید معلمان را با طرح رتبه‌بندی آشتی می‌دهد!؟

اختلاف‌نظرهای داستان رتبه‌بندی معلمان، سردرازی دارد تا جایی که غیر از معلمان، اقشار دیگری نیز از آن گله­مند هستند، تا آنجایی که هنوز چند روز از حضور آشتیانی بر پشت میزش نگذشته بود، 50 هزار نیروی خدماتی به او نامه نوشتند و از وی خواستند که بین آن‌ها و معلمین تبعیض قائل نشود و به قول خودمان هوای آن‌ها را نیز داشته باشد.
نسخه مناسب چاپ

پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج فرهنگیان- امیرحسین سیاحیان: "معلمی شغل انبیاست"،  اگر بگوییم از این مطلب فقط همان صفت شغل انبیایی­اش نصیب معلمان کشورمان شده است، کم بیراه نگفته­ایم، مدت‌ها در این شغل نه خبری از تشویق‌های تأثیرگذار بوده است و نه خبر از تغییر یا ارتقاء، معلمی سال‌ها ازلحاظ بی­توجهی جز محجورترین شغل‌های کشور به‌حساب می‌آمد.

در سال‌های نه‌چندان دور، مسئولین دولتی و نمایندگان مجلس حل مشکلات معیشتی معلمان را به تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری حواله می‌دادند، تا اینکه این قانون با تأخیرهای طولانی تصویب شد. البته شایان‌ذکر است نه‌تنها وضعیت رفاهی معلمان بهبودی چندانی پیدا نکرد بلکه گاهاً فرهنگیان از برخی مزایا و تسهیلات نیز محروم شدند.

 در آن زمان ادعای دولت این بود که مجلس در طرح فوق تغییرات اساسی اعمال کرده است، در مقابل مجلسی­ها می‌گفتند هزاران ساعت برای چکش‌کاری طرح، کار کارشناسی انجام داده‌اند تا طرح دولت را بهبود ببخشند.

حتی اگر اختلاف‌نظر بین دولت و مجلس را در بی­مهری قانون مدیریت خدمات کشوری به معلمان مؤثر بدانیم، نهایتاً باید گفت چرا اختلاف دو دستگاه به ضرر یکی از مؤثرترین اقشار جامعه تمام شود و جالب‌تر آنکه نه‌تنها فرهنگیان از این قانون به نتایج قابل‌توجهی دست نیافتند بلکه تصویب این قانون با آن وضعیت باعث شد بعضی وزارت خانه‌ها، نهادها و شرکت‌ها نیز به‌تدریج خود را از مشمول بودن طرح خارج کنند .

حالا چند سالی است که حرف از رتبه‌بندی معلمان مطرح است، البته با اختلاف‌نظرهایی که وجود دارد امید است خاطرات تلخ گذشته و بی‌توجهی همه‌جانبه به معلمان دوباره تکرار نشود.

 رتبه‌بندی معلمان ازآنجا مطرح شد که چرا طی سال‌ها فعالیت معلمان، تفاوت ویژه‌ای در حقوق و مزایای معلمانی که سال‌ها تدریس کرده و دارای ابتکارات و تألیفاتی هستند با معلمانی که این به‌تازگی کار تدریس را آغاز کرده‌اند، وجود ندارد؟

این موارد در شرایطی مطرح شد که سند تحول بنیادین آموزش‌وپرورش هم به‌عنوان سند مادر بر عنصر معلم تأکید فراوان دارد و لذا مقرر شد تا توانمندسازی نیروی انسانی و بهره‌مندی از آن‌ها به‌صورت مطلوب موردتوجه مسئولان آموزش‌وپرورش قرار گیرد.

شایان‌ذکر است طرح رتبه‌بندی در واپسین روزهای دولت دهم به تصویب هیئت دولت رسید و قرار شد در طی سه سال اجرا شود. باروی کار آمدن دولت یازدهم، زمزمه ارسال طرح به مجلس شنیده شد و سرانجام کلیات طرح در اوایل سال ۹۳ به مجلس راه یافت که فوریت طرح توسط نمایندگان رد شد.

به نظر می­ آمد دولت عزم فروانی برای اجرای این طرح و تغییر وضعیت معیشتی فرهنگیان و ارتقا ارزش معلمان دارد، بدون آنکه دوباره طرح را به مجلس ببرد، توسط معاون اول در اردیبهشت‌ماه سال 1394 این طرح را برای اجرا به وزارتخانه­ های آموزش‌وپرورش و علوم تحقیقات و فناوری و سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور ابلاغ نمود.

بر اساس طرح رتبه‌بندی، معلمان دارای 4 رتبه خواهند بود که سابقه کار، نحوه آموزش، چاپ کتاب، مقاله و موارد دیگری ازاین‌دست می­تواند آن‌ها را از رتبه­ای به رتبه دیگر ارتقا دهد و همچنین از 350 هزار تومان تا چند میلیون تومان برای آن‌ها بر اساس جدول مصوب طرح رتبه‌بندی، بهره­مندی مالی به همراه بیاورد.

البته از همان ابتدا در مورد این طرح موافقین و مخالفین فروانی بین معلمان و حتی دیگر اقشار آموزش‌وپرورش وجود داشت، که بابیان چندین نظر مختلف به بررسی علت آن‌ها خواهیم پرداخت.

موافقین طرح، از اینکه بعد از سال­ها عنصر "ارتقای کیفیت آموزشی" در نظام آموزش‌وپرورش رنگ خواهد گرفت و هم به آن دلیل که "افزایش انگیزه" یکی از محوری­ترین بخش­های طرح رتبه‌بندی خواهد بود، معتقد هستند تحولات چشمگیری شامل حال معلمان و نظام آموزشی کشور خواهد شد و درنتیجه دانش آموزان نیز که تأثیرپذیرترین حلقه در زنجیره آموزش هستند، آینده‌سازان شایسته‌تری برای مملکت خواهند بود.

عده­ای از معلمان هم که مخالف طرح هستند، سه عامل اصلی را مطرح می­کنند : اول اینکه چرا معلمان باید  برای دریافت چند صد تومان، مقادیر زیادی مدارک جمع‌آوری و تحویل کارگزینی دهند تا بعد از چند ماه بررسی متوجه شوند که مثلاً 160 هزار تومان به معلم اضافه خواهد شد یا خیر، اما خیلی از ادارات دولتی هرسال، بدون هیچ بررسی و دریافت مدرکی به کارمندانشان اضافه پرداختی می­دهند .

دوم اینکه گاهاً شرایطی در رتبه‌بندی سالانه وجود دارد که همه معلمان را شامل نمی­شود و فقط عده خاص یا قلیلی شرایط را کسب کرده­اند که شاید بتوانند چند صد هزار تومان افزایش حقوق داشته باشند .

سوم اینکه با توجه به اعتراضات دائم فرهنگیان از پرداخت همراه با تبعیض حقوق نسبت به سایر دستگاه­ها می­خواهند با این بخشنامه بارقه امیدی در دل فرهنگیان ایجاد کند .

روشن است که بخش زیادی از این اختلاف‌نظرها به آن دلیل رخ‌داده است که معلم­ها در این میان توجیه نشده­اند و در طی سال­های گذشته فقط با حرف‌وحدیث‌ها سروکار داشته­اند و مهم‌تر آنکه سابقه چندان روشنی نیز از توجه به قشر معلم در خاطرات خود ندارند.

نکته قابل‌تأمل در موردبررسی نظرهای مخالفین طرح اینجاست که ارکان اصلی طرح رتبه‌بندی موردبحث مخالفین نیست، شاید بزرگ‌ترین مشکل روبروی مجریان طرح  رتبه‌بندی نحوه اجرای آن باشد.

به‌عبارت‌دیگر شیوه‌نامه اجرایی طرح رتبه‌بندی تا امروز به نحوی پیش نرفته که از یک اصول منسجم و واحد پیروی کند و حتی درروند سنجش تسهیلاتی ایجاد نماید، بلکه بیشتر به حاشیه‌ساز شدن این طرح کمک کرده است.

منادی، عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس قبل از اجرایی شدن طرح بیان می­کند: "با اجرای طرح رتبه­بندی، 70 درصد فرهنگیان، شامل رتبه نخست می­شوند و از 450 تا 500 هزار تومان به حقوق آن‌ها اضافه خواهد شد". ولی در اجرای طرح، مدیرکل امور اداری و تشکیلات وزارت آموزش پرورش می­گوید: " 66 هزار  نفر از کارکنان آموزش و پروش، حتی مشمول این طرح هم نشده­اند" و در آن‌سوی میدان معلمانی هستند که هنوز نمی­دانند باید 24 ساعت در هفته کارکرده باشند تا مشمول طرح شوند، و حتی هستند بازنشستگانی که چند روز قبل از اجرای طرح بازنشسته شده و شامل طرح نمی­شود و چرایی آن را هم نمی­دانند. قطعاً خیل مخالفان زیاد خواهد شد، و این یعنی نحوه اجرای طرح و اطلاع‌رسانی آن مشکل داشته است. اما باید دریافت فرق فروانی بین مفاد طرح که همه آن را به‌عنوان "طرح رتبه‌بندی" می‌شناسند با دستورالعمل اجرایی آن وجود دارد.

این موضوع تا آنجا پیش می­رود که سکان­دار جدید وزارت آموزش و پروش در این مورد می­گوید: "رتبه‌بندی معلمان خوب اجرانشده است و باید به‌درستی انجام شود و مراحل بعدی را نیز کلید می‌زنیم" ، بنابراین قطعاً چیزی که موردبررسی قرار می­گیرد نحوه اجرا و پیاده‌سازی طرح است و مطمئناً کلیات طرح زیر سؤال نخواهد رفت.

البته پیش‌ازاین نیز علی‌اصغر فانی ادعا کرده بود که بخش فروانی از این اختلاف‌نظرها به آن دلیل بوده که دولت قبل در انتشار دفترچه رتبه‌بندی بین معلمان شتاب‌زده عمل کرده و باعث شده معلمان با طرح مذکور مخالفت کنند، درحالی‌که فانی اشاره‌کرده بود، شاخص­های موجود در آن دفترچه هیچ ربطی به رتبه‌بندی ندارد و لازم است به گوش معلمان نیز رسانده شود.

 گویا خود او هم در رساندن این موضوع به معلمان چندان موفق نبود و قبل از اجرای کامل طرح، مجبور به تحویل سکان وزارت آموزش و پروش به آشتیانی شد.

البته اختلاف‌نظرهای داستان رتبه‌بندی معلمان، سردرازی دارد تا جایی که غیر از معلمان،  اقشار دیگری نیز از آن گله­مند هستند، تا آنجایی که هنوز چند روز از حضور آشتیانی بر پشت میزش نگذشته بود، 50 هزار نیروی خدماتی به او نامه نوشتند و از وی خواستند که بین آن‌ها و معلمین تبعیض قائل نشود و به قول خودمان هوای آن‌ها را نیز داشته باشد.

 حالا به‌غیر از هزاران مشکل این روز­های آشتیانی در آموزش‌وپرورش، باید دید طرح رتبه‌بندی به نتیجه مطلوب می­رسد و حاشیه­های اطراف این طرح دریکی از کوتاه­ترین زمان­های سکان‌داری آموزش‌وپرورش بالاخره به سرمنزل مقصود می‌رسد یا خیر؟

نکته قابل‌توجه اینجاست که علیرغم اختلاف‌نظر برخی معلمان با این طرح باید گفت طرح مذکور برای اولین بار در تاریخ از این نظر که فضای رقابتی در نظام آموزشی ایجاد می‌کند و کرختی سال­های اخیر را از بین می­برد و حتی دانش آموزان را دوباره به‌صورت جدی­تری به‌پای میز درس و مدرسه می­رساند، کاملاً مهم است.

این موضوع به اینجا ختم نمی­شود و حتی جنب‌وجوش معلم در سر کلاس‌ها دیده خواهد شد و هر معلم نتیجه زحمتش را بالاخره بعد از سال‌ها می­بیند، هرچند که گاهاً دیده‌ایم معلمانی را که مدعی شده‌اند، حق تربیت کردن و دل سوزاندن برای پرورش یک انسان را نمی‌توان با پول جبران کرد و جوابش را در دنیا دیگری می‌گیرند.

اما درهرصورت اگر قرار باشد همه معلم‌ها و کارشناسان آموزشی را در یک کفه ترازو قرارداد، دیگر انگیزه و تشویق و تنبیه چه خواهد شد، آیا دیگر لذتی در معلمی باقی خواهد ماند، همان‌طور که اگر معلم‌های وفادار نبودند وضع کنونی آموزش بسیار خراب‌تر این می­شد.

باید قبول کنیم نظام آموزشی ما در سال‌های قبل، تمییزی بین یک معلم مجرب و یک معلم معمولی قانع نمی‌شد، و حالا نوبت آن شده است آموزش کشور یک حرکت اساسی بکند.

بنابراین با توجه به سند تحول بنیادین آموزش‌وپرورش و بحث سنجش در آن، باید شرایطی را مهیا نمود تا آنانی که برای نظام آموزش دل می‌سوزانند بیشتر تشویق شوند و آنان که تقدس این لباس را درک نمی‌کنند و قطعاً تعدادشان نیز انگشت‌شمار است از هم متمایز شوند. و راهی باشد برای ارتقا آموزش کشور و نشر روحیه آموزش دادن و معلمی بین نسل‌ها تا این وظیفه ­ی خطیر هدایت و پرورش، ادامه‌دار باشد.

 

انتهای پیام/

دیدگاه ها

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی نوشته شوند و یا غیر مرتبط با موضوع باشند منتشر نخواهند شد.

عضویت در خبرنامه

Stay informed on our latest news!

Subscribe to عضویت در خبرنامه feed

پربازدیدها